Heel even ging het mis.
Ook ik besloot op een bepaald moment in mijn leven,
voor de serieuze zwaardere kant te kiezen.
Door de bril op te zetten zoals ik dacht dat je als volwassene moest kijken.
Werken,
aan verwachtingen voldoen,
centjes verdienen.
En dan vooral serieus.
Heeel serieus.

Gelukkig stak mijn lijf daar een stokje voor.
Hup, af die bril!
Want ik heb zelf in de hand,
hoe ik het leven wil bekijken.
En als vanuit serieusheid
en doen zoals ik dacht dat het hoorde,
niet de bedoeling is,
waarom dan niet maar mijn eigen verhaal gaan ontdekken?
Eentje waar ik wel blij van word?

Dus ik ontdek het kind weer in me.
Het kind wat houdt van spelen, lachen, avontuur.

En weet je?
Het is nu NOOIT saai.
Iedere ochtend weet ik echt niet,
wat ik aan het eind van de dag kan vertellen.

Leeft
Zie jij me al springend, dansend, rollend op deze duin? 😉

En zo maak ik dus allerlei avonturen mee.
Ontmoet ik nieuwe mensen.
Leer ik weer opnieuw spelen.

En als het even niet zo lekker gaat?
Dan mag dat ook.
En is dat oké.
Want dat is het leven ook.
In die periodes valt ontzettend veel te ontdekken.
En ook daar ben ik nieuwsgierig naar.

Ik schrik dus niet zo snel van jouw verhaal,
maar ben oprecht nieuwsgierig.
Want ik weet dat in ons samenzijn,
ik iets van jou leer.
Iets wat ik daarvoor nog niet wist.
En wat ik verder meeneem in mijn verhaal.
Het verhaal wat leven heet.
Net zoals jij dat doet bij mij.

Ook Leeft is dus vanaf nu lekker,
weer wat speelser.
Want het kind in mij,
wil genieten,
wil avontuur,
en wil vooral jou ontmoeten,
want jij maakt hoe dan ook,
mijn leven,
een stuk interessanter!

Bewaren