Mijmerend schommel ik wat in mijn hangstoel in de tuin.
Pfff. Ik weet het even niet zo goed.
Mijn agenda is leeg de komende tijd.
Witte bladzijdes kijken me tegemoet.

Geen goed teken zou een andere ondernemer zeggen. Want geen afspraken betekent geen inkomen.

Toch is dit hoe ik het afgelopen jaar heb gewerkt. Vanuit het moment.
Waar het iedere keer weer klopt.

Waar dat op mijn pad komt waar ik zelf in het moment ook ben.

Mijn buikbaby fluistert me even naar binnen te kijken. Mijn zielewereld in.
Dus ik sluit mijn ogen, adem een paar keer diep in en uit en laat me meevoeren naar de ingang naar mijn zielewereld.

Een bruine oude deur vol met klimop eromheen. Hij voelt altijd een beetje mysterieus maar zo enorm vertrouwd als ik er voor sta.

Eefje. Bron van liefde.

 

De woorden die ik op de deur lees.
Ze raken me.
Want oh wat voel ik me altijd welkom hier.

Word ik volledig gezien en ontvangen tot in mijn diepste zijn. En wat is dat fijn op momenten zoals deze. Als ik het even niet weet.

De deur vliegt open en een enorm licht komt me tegemoet. Het gevoel van thuiskomen komt me tegemoet.
Dit is mijn plek.
Zodra ik de drempel overstap verdwijnt het felle licht en aanschouw ik in pasteltinten het oh zo voor mij bekende door de zon verlichtte meertje.
De weerkaatsing van de zon op het water schittert fijn. En ik voel direct de rust in me ontstaan. Diepe rust.
Om het meertje heen staan wat bankjes, waar ik vaker gesprekken voerde met mijn helpers of energieën die iets met me wilde delen.

Vandaag zijn ze leeg.

Ik richt mijn blik naar het water zelf en wordt geraakt door al het leven wat daar in beweging is. Libellen die komen aanvliegen, leliebladen vol kikkers, kleine vliegjes en schaatsenrijders die enthousiast zich over het water bewegen. Enkel de aanblik zorgt in mij al voor een vreugdevol gevoel.
En dan langzaam wordt mijn blik naar een persoon getrokken. Een man met een lange grijze baard staat fier rechtop aan de waterkant. Ik herken hem direct als de wijze.

En laat ik nu juist hem vandaag wat willen vragen. Ik weet namelijk dat zijn wijsheid de mijne is, maar dat ik het soms moeilijk vind er toegang tot te vinden.

Rustig maar met een groeiende nieuwsgierigheid loop ik op hem af.
Dichterbij gekomen hoor ik de serene klanken die de fluit maken die hij bespeelt.
Een houten pijpje, vol klanken die me herinneren aan iets zoets. Iets ouds.

Stil kom ik naast hem staan en sluit mijn ogen even. In mijn hoofd hoor ik zijn stem.

‘Ben maar even stil Eefje, en laat de klanken je meevoeren’.
Ik zucht diep en luister naar de klanken.
Ze vertellen me het verhaal van hun trilling.
Dat ze enkel voortbewegen op de trilling die ze zelf in beweging zetten. En dat alles in het universum daarop reageert.

We zijn allen verbonden, maar er is enkel echt een diepe connectie wanneer je vanuit je ware klank aanwezig bent. En die trilling verspreidt.

Ik ben er stil van.

En voel in mijn lichaam de klanken iets in me losmaken.
Ik hoef niks te doen.
Ik hoef enkel te zijn.
Zodat mijn ware trilling kan stromen.
Ik raak ontroerd door de boodschap.

Het voelbare wat in beweging is gezet.

En dan ineens open ik mijn ogen en stel de praktische vraag die ineens blijkt op te ploppen.
Maar hoe ziet dat er dan uit op aarde?
Direct hoor ik de stem van de wijze in me.
‘Door enkel te zijn.
Aan het water.
Zijn met wat er is. Wat er in je leeft.

En daarin anderen mensen uit te nodigen bij je te komen zitten. Zodat ook hun trilling nog meer verdiept.’

En dan ploep. Verdwijnt het beeld.

Open ik mijn ogen en voel ik dat ik niet meer zo lekker hang in de hangstoel.

De innerlijke reizen
Zo reis ik dus.
Diep en dan ineens weer hier.
Me nu beseffend dat het lekker vaag is om maar gewoon te gaan zitten zijn aan de waterkant.
En tegelijkertijd voel ik ook dat dat juist datgene is wat ik altijd al heb gedaan.
Anderen uitnodigend om een moment te zijn.
Waar vanuit het zijn dat geopend wordt waar we mee aan de slag gaan.

En dat dat altijd kloppend is.

De komende tijd doe ik dus niet anders dan anders. En ben ik er door te zijn.
Met ruimte voor jou als jij voelt je te willen openen voor een diepere laag in jou.
Om jouw plek die je vanaf de conceptie al energetisch zichtbaar hebt gemaakt,
ook in te gaan nemen.

Zodat je kunt zijn vanuit die laag waarom je hier bent.
Omdat dat hetgene is, waarom jij ooit koos om vorm te krijgen in het aardse.

Zodat jouw zijn anderen kan aanraken.
Jouw energie vrij kan stromen.
Met die prachtige energieën die zo uniek zijn en jou uniek maken.
En die jou, net zoals mij,
enkel vragen om vanuit die diepere lagen in jezelf,
waar je in verbinding bent met het grotere geheel,
hier op aarde te zijn.

 


 

In deze blog heb je een inkijkje ontvangen van mijn eigen innerlijke zielereizen die ik maak. Voor mij een heerlijke manier,
om antwoorden en wijsheden die ik diep in mezelf draag, naar boven te halen.
Mocht jij hier ook mee aan de slag willen, weet dan dat ik er voor je ben om je op weg te helpen.
Zowel online als offline.
Neem bijvoorbeeld eens een kijkje bij Jouw Zielereis en De Grote Zielereis, waar je hier heel bewust vol
liefde mee aan de slag gaat.