Een eigen plek

'Hee, je bent van plek veranderd', zeg ik tegen de jongen, die onderuitgezakt met zijn slaapzak onder zijn knieën, met zijn rug tegen een pilaar aan zit. 'Ik zag je net nog in het park' zeg ik. De jongen knikt. Ja, klopt, zegt hij. Woon je buiten, vraag ik direct...

Lees meer

Een kijkje in de hemel

Ik ben even neergeploft op onze knalrose tuinbank. Ogen dicht. Handen op mijn buik. En een heel diepe zucht. Ik voel dat ik even echt mag landen na een dag vol computerwerk. En zachtjes sluit ik mijn ogen en laat me dragen door de kussens op de bank. Mag ik je mijn...

Lees meer

De Wijze

Mijmerend schommel ik wat in mijn hangstoel in de tuin. Pfff. Ik weet het even niet zo goed. Mijn agenda is leeg de komende tijd. Witte bladzijdes kijken me tegemoet. Geen goed teken zou een andere ondernemer zeggen. Want geen afspraken betekent geen inkomen. Toch is...

Lees meer

Een Kinderwens dragen

Ik huil. Diepe tranen van verdriet, van gemis, van pijn stromen over mijn wangen. Ik vind het een pittige reis. Het dragen van een Kinderwens. Ze wordt steeds groter. En daarmee het gemis of het verlangen ook steeds groter. Terwijl ik mijn tranen de vrije ruimte geef,...

Lees meer

De lichtjesmeneer

Met het enthousiasme en nieuwsgierigheid van een kleuter spreek ik de man aan. Wat ben je aan het doen? vraag ik, terwijl ik over de drempel heen stap. De man tegen wie ik spreek, zit op een aparte hoge kruk en bedient via een klein apparaatje een gigantisch draairek...

Lees meer

Waarom ik niet kon blijven…

Zachtjes kijkt het meisje jou aan. In haar vuistje knelt een gele met glitters versierde ster van papier. Ik had zo graag gewild dat jij mijn mama zou zijn, zegt ze dan. Dat ik bij jou kon blijven, maar het kon niet. Dit keer niet. Jij aait het meisje over haar...

Lees meer

Boze wolf, kom je buiten spelen?

Mijn adem stokt in mijn keel. Verwoed wrijf ik de haren uit mijn gezicht. Mijn tranen blijven hoe dan ook stromen. Ik baal en baal en baal. Ik ben er zo klaar mee. Zo klaar met dit. Mijn gezicht verhard en in mijn ogen is niks anders te zien dan pijn. Leegte. ‘Ik ben...

Lees meer

Wil je mijn mama zijn?

Voorzichtig droog ik de warme tranen van mijn gezicht. En zucht eens diep. Langzaam merk ik dat ik weer land in het moment. In het hier en nu. Het papier wat ik in mijn hand heb, leg ik rustig naast me op de bank. Ik gaap eens diep. Met mijn hoofd nog ergens anders,...

Lees meer

Heel even ging het mis!

Heel even ging het mis. Ook ik besloot op een bepaald moment in mijn leven, voor de serieuze zwaardere kant te kiezen. Door de bril op te zetten zoals ik dacht dat je als volwassene moest kijken. Werken, aan verwachtingen voldoen, centjes verdienen. En dan vooral...

Lees meer